Thursday, December 1, 2011

ပန္းေကာင္း အညႊန္႕မခ်ိဳးမိေစလုိ


သမရုိးက် ျဖစ္တည္ေနၾကတဲ့ လူမူဆက္ဆံေရးေတြထဲမွာ သမရုိးမက်တဲ့ ျဖစ္တည္မူေလးေတြရွိေနၾကပါတယ္။ လူမူဆက္ဆံေရးထက္ ၀မ္းေရးျဖစ္တည္မူက အေရးႀကီးေလေတာ့လည္း လူ႕အသုိင္းအ၀ုိင္းထဲကုိ ကုိယ္က ဘာအလုပ္လုပ္ပါတယ္လုိ မေျပာရဲ႕တဲ့ သူေတြြကုိလည္း ေတြ႕ဖူးျမင္ဖူးပါတယ္.။ တစ္ခ်ိဳ႕က ၀ါသနာပါလုိ႕ လုပ္ၾကေပမယ့္လုိ႕ တစ္ခ်ိဳ႕က ဘ၀ေပးကံအေၾကာင္းမလွေလေတာ့ အကုသုိလ္ကံၾကမၼာဆုိးက အၿငိဳးနဲ႕ေပြသည္လုိ႕ပဲေျပာရမလား မသိေတာ့ပါဘူး။ သည္အလုပ္ရဲ႕ေနာက္ကြယ္က အက်ိဳးသက္ေရာက္မူကေတာ့ နည္းနည္းမဟုတ္ အမ်ားႀကီးကုိေၾကာက္စရာေကာင္းပါတယ္။
ပတ္၀န္းက်င္အသုိင္းအ၀ုိင္းရဲ႕ ျပစ္တင္ခ်ံဳ႕ခ်မႈ၊ လူတကာက ေမ့ေငါ့ဆက္ဆံမႈ၊ အထင္ေသး ကဲ့ရဲ႕စြာ ဆက္ဆံခံရမႈမ်ားကုိ ခံစားရဦးမွာပါ။ ဒါေပမယ့္လည္း မတူညီၾကတဲ့ ဘ၀ေတြထဲက မတူညီၾကတဲ့ ဘ၀ေနထုိင္မႈပုံစံေတြလုိ႕ပဲ ေျဖေတြးစရာရယ္ပါ။ မိန္းကေလးအမ်ားစု ဘ၀ပ်က္ေနၾကရတယ္ဆုိတာဟာလည္း ဆင္ျခင္တုန္တရားနည္းတာေတြလည္း ပါႏုိင္ပါတယ္။ ကုိယ့္ကုိ ဖ်ားေယာင္းေသြးေဆာင္ေနမွန္းလည္းမသိ၊ မလိမ့္တစ္ပတ္လုပ္ေနမွန္းလည္း မရိပ္မိ အူလည္လည္ အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏုိင္လြန္းတာ၊ ယုံၾကည္မႈျမန္လြန္းတာ ေတြက မဟာအမွားႀကီးေတြလုိ႕ထင္ျမင္မိပါတယ္။ သည္ဘ၀ကုိေရာက္မွေတာ့ မထူးေတာ့ပါဘူးဆုိၿပီး မထူးဇာတ္ခင္းေနၾကရတာေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါ။ အဆုိးဆုံးက တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသူေတြလည္းပါရွိေနတာပါပဲ။ အိမ္က ေက်ာင္းစရိတ္အခ်ိန္မွီမပုိ႕ႏုိင္လုိ႕၊ အိမ္ျပန္လမ္းစရိတ္မရွိလုိ႕ တစ္ညတာေလးလုပ္တာ လူမသိတန္ေကာင္းပါဘူးဆုိၿပီးစရာကေန လြယ္လြယ္ေငြရ လြယ္လြယ္ေငြေနာက္လုိက္မိတဲ့ မိန္းကေလးေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ားေနမလဲ ေတြးႀကည့္ၾကပါ။
လွတာမက္ရင္ ညစာခက္တယ္ဆုိတဲ့ သီခ်င္းစာသားေလးလုိပဲ တစ္ခ်ိဳ႕က အလွအပကုိ သူတုိ႕ဘ၀ထက္ကုိးကြယ္တတ္ၾကျပန္ပါတယ္။အမ်ားတကာထက္လွခ်င္တယ္ဆုိတဲ့မိန္းကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ အလွေနာက္လုိက္ရင္ ကုိယ့္ဘ၀မလွေတာ့တာ သတိပဲ မမူမိေလေရာ့သလား။ေမွာ္ေဒသတစ္ခ်ိဳ႕ေတြ႕မွာ ေတြ႕ေနရတာကေတာ့ ဇိမ္ခန္း ေတြပါ။ အဲဒီမွာ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြ၊ တုိင္းရင္းသား အမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြ ဘ၀ေတြလွလွႀကီးပ်က္လုိ႕ ညဘက္ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ေနၾကတာ သူတုိ႕ မိဘ၊ အစ္ကုိ၊ ေမာင္ဘြားေတြမသိၾကတာလား။ ကုိယ့္သားသမီးဘယ္လုိပုံစံမ်ိဳးနဲ႕ စီးပြားရွာေနသလဲလုိ႕ လိုက္မၾကည့္မိတာလား..တကယ္မေတြးရဲ႕စရာပါ။တစ္ခ်ိဳ႕ကဆုိပါတယ္..
အိမ္ကုိေတာ့ ရန္ကုန္မွာအလုပ္လုပ္တာလုိ႕ေျပာထားတာ အလွကုန္ေရာင္းတာလုိ႕ေျပာထားတယ္..ေငြလည္းခဏခဏပုိ႕ေတာ့ သူတုိ႕လည္း ေမးေမးျမန္းျမန္း သိပ္မရွိၾကပါဘူး တဲ့။ ကုိယ့္သမီးတစ္ေယာက္က ေငြမွန္မွန္ပုိ႕ႏုိင္တာနဲ႕ပဲ ယုံၾကည္စိတ္ခ်စြာနဲ႕ ဘာလုပ္လုိ႕ ဘာကုိင္မွန္း မေမးမျမန္း မစူးမစမ္းၾကေတာ့ဘူးတဲ့လား။ ခႏၶာကုိယ္ရင္းၿပီး စီးပြားရွာတယ္ဆုိတာ ၾကားေကာင္းတဲ့အရာမွ မဟုတ္တာ။ ေရာင္းသူရွိမွ ၀ယ္သူရွိတာဆုိတဲ့အတုိင္း ေယာက်ာ္းဆုိတာေတြကလည္း ဆိတ္္ကြယ္ရာအေမွာင္မုိက္မွာ ပုိၿပီးေပ်ာ္တတ္တဲ့အမ်ိဳးမုိ႕ အသားစားက်ားရယ္လုိ႕ တစ္ဘက္သတ္စကားဆုိၾကတာဟာလည္း  တစ္ဆိတ္ေတာ့လြန္လြန္းျပန္ပါတယ္။ တစ္လ တစ္လကုန္ရင္ က်ီးလန္႕စာ စားေနရသူေတြလုိ႕ Medical Check Upလုပ္လုိ႕အေျဖထြက္လာမွာကုိ  ေၾကာက္လန္႕ေနရတဲ့ မိန္းကေလးေတြကေရာ ေနာင္တရၿပီး ဘ၀ကုိ ျပန္အဖက္ဆယ္ဖုိ႕ မႀကိဳးစားၾက။ ခ်ီးတြင္းထဲမွာေပ်ာ္တဲ့ေလာက္ေကာင္လုိ သည္ဘ၀ေတာ့ သည္မွ်လုိ႕ စိတ္မွာေတြးထားေလေရာ့သလားလုိ႕ ေမးစရာရွိျပန္ပါတယ္။တစ္ခါကေတာ့ ေမးၾကည့္ဖူးပါတယ္။ သည္လုိလုပ္လုိ႕ HIV,AIDSေရာဂါရလာရင္ဘယ္လုိလုပ္မလဲ?လုိ႕ေမးတဲ့အခါမွာေတာ့
ရလာရင္လည္း ကံအတုိင္းေပါ့..လစဥ္ေသြးစစ္တယ္ဆုိတာကလည္း ဒီေရာဂါရွိမရွိသိခ်င္လုိ႕ေလ တစ္ေန႕ဒီေရာဂါရႏုိင္တယ္ဆုိတာ သိသိဘကီးနဲ႕လုပ္ရတာပါ တတ္ႏုိင္ဘူးေလ တစ္ျခားအလုပ္လည္းမလုပ္တတ္ဘူးဆုိေတာ့ ဒီလုိပဲ စခန္းသြားရေတာ့မွာေပါ့လုိ႕ ေျဖတဲ့သူရွိသလုိ၊ က်မကေတာ့ ဒီေရာဂါမရေအာင္ အတတ္ႏုိင္ဆုံးကာကြယ္တာပါပဲ ဒီၾကားထဲ မလြဲမေရွာင္သာရလာရင္ေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး က်မဆီလာတဲ့ ဧည့္သည္ကုိေတာ့ ကြန္ဒုံးစြပ္ၿပီမွ ဆက္ဆံဖုိ႕လက္ခံပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ဧည့္သည္တုိင္းက ကြန္ဒုံးမသုံးခ်င္ၾကဘူးေလ ဧည့္သည္အႀကိဳက္ဆက္ဆံဖူးတာလည္းရွိတာမုိ႕ ဒီေရာဂါအတြက္ စိတ္ဖိစီးမႈသိပ္မရွိပါဘူးလုိ႕ ေျဖတဲ့သူလည္းရွိပါတယ္။
ျပည့္တန္ဆာလုပ္တဲ့ မိန္းကေလးေတြအေနနဲ႕ကလည္း ဧည့္သည္ေယာက်ာ္းအေဖာ္ရဲ႕ အႀကိဳက္ကုိလုိက္ေနၾကရတာကလည္း မိမိရဲ႕ဆက္ဆံေဖာ္ေလွ်ာ့သြားမွာစုိးတယ္လုိ႕ဆုိၾကျပန္ပါတယ္။တစ္ခ်ိဳ႕မိန္းကေလးေတြက လိင္ဆက္ဆံမႈအေပၚ တီးမိေခါက္မိရွိၾကသလုိ၊ တစ္ခ်ိဳ႕မိန္းကေလးကေတာ့ ဘာမွမသိတဲ့ အရုိးခံေလးေတြျဖစ္ေနၾကတာပါ။ ဆက္ဆံေဖာ္က အေနာက္တုိင္း ညစ္ညမ္းကားေတြၾကည့္ၿပီး သမရုိးမက်တဲ့ လိင္ဆက္ဆံမႈကုိ လက္ေတြ႕စမ္းတပ္ခ်င္သူျဖစ္ေနရင္ေတာ့ အႏၱရယ္ဆုိတာ လက္တစ္ကမ္းမွာ မဟုတ္လား။ လိင္ဆက္ဆံမႈဆုိတာကုိ သဘာ၀ကေပးတဲ့ နည္းအတုိင္းမက်င့္သုံးပဲ လိင္လုပ္သမေလးေတြကုိ ပုိက္ဆံေပး အႏုိင္က်င့္ဆက္ဆံေနတာေတြလည္း ႀကံဳေတြ႕ရတယ္လုိ႕ ဆုိၾကပါေသးတယ္။
သူဇာဆုိတဲ့ေကာင္မေလးကဆုိလွ်င္
က်မတစ္ခါႀကံဳဖူးပါတယ္.သူက ဇာတ္ကားေတြၾကည့္ၿပီး လက္တည့္စမ္းခ်င္တာေလ..က်မကေတာ့ ပါးစပ္နဲ႕ဆက္ဆံရမွာ မုိ႕ ျငင္းလုိက္ပါတယ္ ဒါကုိ  ေခါင္းကုိ တုိင္လားေတာလားလုပ္ေနလုိ႕ ေျဖရွင္းလုိက္ရေသးတယ္ ခပ္ရုိင္းရုိင္းေျပာလုိက္မွ ထြက္သြားတာပါ…နင့္ညီမကုိ ဒီလုိလုပ္ခုိင္းပါလားလုိ႕ေလ တဲ့။
အေနာက္တုိင္း ညစ္ညမ္းကားေတြေနရာယူလာတာနဲ႕အမွ် လိင္ဆက္ဆံမႈမွာလည္း အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈက မကင္းပါဘူး။ မိန္းကေလးဆုိတာ ဗုိင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိၿပီး အရင္က မိဘမ်က္စိေအာက္က အေပ်ာက္မခံခဲ့ၾကတာျဖစ္ေပမယ့္လုိ႕ ယေန႕လုိ ေယာက်ာ္းေတြနဲ႕အၿပိဳင္ ရင္ေဘာင္တန္းႏုိင္ၿပီ ဆုိေသာ္ညားလည္း သတိမမူ ဂူမျမင္ျဖစ္ေနၾကတာေတြလည္းအမ်ားႀကီးပါ။အသြားမေတာ္တစ္လွမ္း အစားမေတာ္တစ္လုတ္ဆုိသလုိ….အသြားမေတာ္လုိ႕ တစ္လွမ္းမက တစ္ဘ၀လုံးစုံးစုံးျမဳပ္ခဲ့တာေတြလည္းၾကားမိၾကမွာပါ။
ခ်စ္သူကုိယုံမိလုိ႕ ဘ၀ကုိပုံအပ္ခဲ့တာေတြကလည္းရင္က်ိဳးစရာျဖစ္ရပ္ေတြျဖစ္ေန ပ်က္ေနခဲ့တာ မသိက်ိဳးကၽြန္ျပဳေနၾကတာလား။ယေန႕ေခတ္လုိ႕ လက္သြက္မွ အနားကပ္မယ္ဆုိတာမ်ိဳးကုိ မိန္းကေလးေတြမၾကားမိၾကတာလားေတာ့ ေသခ်ာစြာမသိပါဘူး။ အပ်ိဳစင္ဆုိတဲ့ျမန္မာမိန္းကေလးေတြ  ေစာင့္ထိန္းရမယ့္ ၀တၱရားေတြကုိ တီဗီြအစီအစဥ္ေတြမွာလည္း ပညာေပးေနတာပါပဲ။ မေတြ႕ၾကတာလား။ လုပ္နည္းကုိင္နည္းေပါလွတဲ့ေခတ္ႀကီးမွာ (မိန္းကေလးေတြ)ဘ၀ပ်က္ဖုိ႕ လြယ္လြန္းေနပါတယ္။ ငါတုိ႕က လည္တယ္ဆုိၿပီး မိန္းမလည္သိန္းၾကြယ္ေတြလည္း ဘယ္ဘူတာဆုိက္ေနသလဲဆုိတာ လည္လြန္းတဲ့ ဘီး ခ်ီးသင့္ဆုိသလုိ လူလည္ေကာင္ အထုတ္မျဖည္ရဲ႕တဲ့ ဘ၀ေရာက္ေနၾကရတာေတြလည္းရွိေနပါၿပီ။
ဘ၀တစ္ခုတည္ေဆာက္ရာမွာေတာ့ နာမည္ေကာင္းနဲ႕ေနသြားခ်င္လား?နာမည္ပ်က္နဲ႕ေနသြားခ်င္လား ဆုိတာကုိ ေတြးမိဖုိ႕လုိပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ မိဘအုပ္ထိန္းမႈလက္ေအာက္က ကင္းလြတ္ေနတဲ့ မိန္းကေလးမ်ားအဖုိ႕ကုိယ့္ဘ၀ကုိ ကုိယ္ဘယ္လုိကာကြယ္ရမလည္းဆုိတာ ေကာင္းေကာင္းေတြးေစခ်င္ပါတယ္။စည္းလြတ္ ေဘာင္လြတ္ ဆုိတာ ဘယ္ေနရာမွာမွ မရွိပါဘူး။ ဘယ္ေနရာမဆုိ သူ႕စည္း သူ႕ကမ္းနဲ႕ပါ။ မိန္းကေလးမ်ားလည္း စည္းကမ္းတစ္ခု ကုိယ့္ဘ၀အတြက္ေသေသခ်ာခ်ာ ခ်မွတ္ႏုိင္ခဲ့မယ္ဆုိရင္.လမ္းမွားေလွ်ာက္ဖုိ႕ ေတြးေတာင္ေတြးၾကည့္ရဲမွာ မဟုတ္ဘူးမလား?။ ပန္းေကာင္း အညြန္႕မခ်ိဳးမိဖုိ႕လုိတယ္ မဟုတ္လား?။
ေတြးမိသမွ်ကုိျပန္လည္မွ်ေ၀ခံစားျခင္းျဖစ္သည္။ အမွားအယြင္းရွိခဲ့ေသာ္ ခြင့္လြတ္ၾကပါရန္….။
UN:F [1.8.9_1076]

“အင္းေတာ္ႀကီးအျပန္ ပုိးလုိပက္လက္လန္”



(၁)
“ဘုရား…ဘုရား”ကားနဲ႕ဒုံးပ်ံမ်ားမွားစီးမိသလား။ၾကည့္စမ္း ျမန္လုိက္သည့္ အရွိန္ႏွဳန္း။ တစ္နာရီ ဘယ္ႏွစ္မုိင္ႏွဳန္းနဲ႕ ေမာင္းေနသလဲမသိ။လူတစ္ကုိယ္လုံး ေျမာက္လုိက္ ၾကြလုိက္နဲ႕ နတ္ဒုိးႏွင့္ယိမ္းကေနရသလား ထင္မွတ္ရတယ္။ ကုိယ့္ကိုကုိယ္ ေဟာလီး၀ုဒ္ကုိရုပ္ရွင္သြားရုိက္ရသလုိ ခံစားေနရတယ္။ ဂ်ိမ္းစ္ဘြန္းရဲ႕ ရုပ္ရွင္ေတြၾကည့္ၿပီး အၾကမ္းပတမ္း ကားစတန္႕ေတြကုိ ျမင္ရတဲ့အခါတုန္းက ရင္လွိဳက္သည္းဖုိျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္။ အဲဒီလိုအရွိန္နဲ႕မ်ား ကားစီးလုိက္ရရင္ေတာ့ အသက္ေတာင္ ထြက္ေလာက္ရဲ႕လုိ႕ ေတြးမိဖူးတာေပါ့။ခုၾကည့္ ဂ်ိမ္းစ္ဘြန္းေမာင္းတဲ့ကားကုိ စီးၿပီး ကယ္ပါ ယူပါ တစာစာေအာ္ရေတာ့မယ့္အေျခအေန။ ေလအလ်င္ေပၚ ခုန္ပ်ံေက်ာ္လႊားေနတဲ့ က်န္ေက်ာင္းလို ေ၀ဟင္မွာ တဟူးဟူးကုိျဖစ္လုိ႕။ဒါေပမယ့္ သိတယ္မုိ႕လား။ ကုိယ္မေရာက္ဖူးတဲ့ေနရာကုိ သြားရမွာဆိုေတာ့ကာ ၾကမ္းပါေစ၊ ခုန္ပါေစ တုံးတုိက္တုိက္၊က်ားကုိက္ကုိက္ေပါ့။
တကယ္ဆုိ မသက္သာပါဘူး။ အညာမွာ ဖုန္ထူတာကမွ ပါးပါးေလးရယ္။ ဖုန္လုံးဆုိတာ ဟီးရုိရွိးမား အဏုျမဴဗုံးေပါက္ကြဲသလုိကုိ အုံလုိက္ ၾကြတက္ေနတာ။ရွဴ စမ္းဟဲ့။ ဖုန္ဆုိတာဟာ ႏွာေခါင္းထဲကုိ သူ႕ထက္ငါ အလုံးလုိက္၀င္ေနတာမ်ား ဂူထဲကုိ လင္းႏုိ႕ေတြ အုပ္လုိက္ႀကီး ၀င္ခ်လာသလုိမ်ိဳး။ အနီးအနားက သူငယ္ခ်င္းေတြကုိၾကည့္လုိက္ေတာ့ ပုဆုိးေလးေတြကုိယ္စီ ေခါင္းေပၚကုိ ျခံဳလုိ႕။ မသိရင္ ေတာပုန္းဓားျပေတြကုိ ကားေပၚတင္ေခၚလာသလုိလုိ။ ဖုိး၀ွီးလ္ေနာက္ခန္းေပၚမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ကုိယ္တုိ႕သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ ေခတ္ပ်က္လုိ႕ ေျပးမိေျပးရာ ေျပးလာရသလုိ ဗရုတ္သုတ္ခပုံစံကုိေပါက္ေနတာ။ အစက ဒီခရီးသြားမယ္မွန္းမသိလုိ ႀကိဳတင္မျပင္ဆင္လာခဲ့သမွ် ခုမွ ၀ဋ္ဒုကၡ လွလွႀကီးေတြ႕တာပဲ။ မျဖစ္ျဖစ္တဲ့နည္းနဲ႕ ဒီခရီးကုိလုိက္လာၾကတာက အင္းေတာ္ႀကီး ေရႊမဥၨဴ ေရလယ္ဘုရားကုိမုိ႕လုိ႕။ ကုိယ္တုိ႕ရဲ႕ အထက္လူႀကီးက-
“အင္းေတာ္ႀကီးသြားမယ္ မင္းတုိ႕လုိက္ခ်င္ရင္ေတာ့ ကားေနာက္ကလုိက္ခဲ့ၾက”လုိ႕ ေျပာလုိက္ရင္ပဲ အေပ်ာ္အပါးဆုိ ရြပုိးထုိးေနတဲ့ ကုိယ္တုိ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ လွဳပ္လွဳပ္ရြရြျဖစ္ကုန္တယ္။ ပုဆုိးေတြယူပါဟ၊ အခင္းေတြယူပါဟ နဲ႕ကုိျဖစ္ကုန္တာ။ ၀တ္ထားတာေတြက လွလွပပ ေတြဆုိေတာ့ ဖုန္ကာဖုိ႕ တာစူၾကတယ္။ ကားေပၚကုိ အလုအယွက္တက္ၿပီး ပုဆုိးေတြ ေခါင္းၿမီးျခံဳ လူေတြလည္း ဓားျပပုံေပါက္ကုန္တယ္။ ပုဆိုးကုိ ေခါင္းၿမီးျခံဳၿပီး သကာလ ျဖစ္သြားလုိက္တဲ့ပုံစံေတြမ်ား ခင္းျပခ်င္ေသးတယ္။ ေဘာ္ဒါတုိ႕ ၾကည့္ဖူးမွာေပါ့။ ဟုိတုန္းက ရုပ္ရွင္ေတြေလ။ အကၽြႏု္ပ္ ေသာ္ဇင္ မ်က္မွန္တပ္ၿပီး ပုဆုိးျခံဳထားပုံက ရုပ္ရွင္မင္းသမီးႀကီး (ေဒၚ)ခင္ယုေမနဲ႕တူသတဲ့။ ဂုိက္ေပးၾကမ္းတဲ့ ကုိကုိဖုိးေနက သူဖုန္းစားနဲ႕တူသတဲ့။ကုိေက်ာ္ဇင္ကေတာ့ နင္ဂ်ာလား၊ ဖင္ဗလာလားပဲ။
ေနပူထီးထီးမွာ လက္ျပတ္အကၤ ်ီနဲ႕ ခႏၶာဗလကုိ ေမာ္ၾကြားခ်င္သူ လွမ်ိဳးထြန္းက ဟန္ႀကီး တခြဲသားနဲ႕ အပူဒဏ္ကုိ အံတုေနတယ္။ Rappingအရြတ္ေကာင္းတဲ့ တင္ႀကီးက ဖုန္အလုံးလုိက္၀င္တာေတာင္ ေတးသြားအရြတ္မပ်က္ဘူး။ ရွိပါေစေလ။ကုိယ့္အေတြးနဲ႕ကုိယ္ေပါ့။ ဒီၾကားထဲ ဘယ္မ်က္မျမင္ေက်ာင္းကထြက္လာတယ္မသိဘူး တုိက္ႀကီးက မျမင္မကန္းနဲ႕ ပဲေတြဇြတ္မ်ားေနတယ္။တပ္ထားတဲ့ မ်က္မွန္က ကတၱရာသုတ္ထားသလုိ မည္းနက္ေျပာင္ထလုိ႕။
ခရီးစပါၿပီ။ အင္းေတာ္ႀကီးသုိ႕အသြား ဤခရီးနီးသလားေပါ့။ ေပ်ာ္လုိက္သည္ျဖစ္ခ်င္းရယ္။ အျပံဳးကုိ ပိေတာက္လုိပန္ရင္း လူပ်ိဳေတြ ဘုရားဖူးထြက္ၾကသတဲ့။ ပစၥည္းအစုံ မလုံေပမယ့္ ေက်နပ္ပီတိ ဂြမ္းဆီက ထိခ်င္ေနၿပီ။ ဒါေျပာတာ မုန္႕ဆီေၾကာ္ကုိ ေမွ်ာ္ကုိးလုိ႕ လက္ မီးပူဟပ္ေတာ့မယ္ဆုိတာ ကိုယ္တုိ႕မသိဘူးေလ။ ဖားကန္႕ကေန ဆုိင္းေတာင္ရြာေဟာင္းလမ္းကုိ ျဖတ္တယ္။ ဆုိင္းေတာင္ကေန ေ၀ွခါဖက္ကုိထြက္တယ္။ အုိ…စပါၿပီ။တဒုတ္ဒုတ္နဲ႕ ခုန္လုိက္တဲ့ကား ကုိယ္တုိ႕က ဇီးျဖဴသီးေတြလား။ကားကပဲ ဆန္ေကာလားေတာ့မသိ။ လွိမ့္လွိမ့္ လွိမ့္လွိမ့္ နဲ႕ကုိေနတာ။
(၂)
ကုိယ္က သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ကုိ စ…..ညည္းျပတယ္။ ေလာေလာလတ္လတ္ ပတ္၀န္းက်င္ကုိၾကည့္ေတာ့ စိမ္းစိမ္းစုိစုိကုိျမင္ရတာဆုိေတာ့ ၀င္းဦး သီဆုိၿပီး စႏၵာလွထြတ္ေရးတဲ့ “ျမန္မာ့ရွဳခင္း ျမန္မာ့စိတ္ရင္း”ေတးသြားတစ္ပုိဒ္ေပါ့။
“တစ္ေရာင္တည္းမျခယ္၊ အေရာင္၀ဲလယ္၊ ေတာႏွင့္ေတာင္စြယ္၊လယ္ယာ တလင္း၊ရွဳခင္းေတြက စုံလင္ေပတယ္ ၊ေရွးမူမပ်က္တယ္၊ေဆးကူခ်က္ကယ္၊ စိမ္းျမျမ ယိမ္းကသလုိႏွယ္၊ပင္ပ်ိဳ ပင္အုိတုိ႕အလယ္၊ ရွဳေလခ်စ္ေသာ ခရီးသည္”ေတးသြားဆုံးေတာ့ ေရာင္းရင္းေတြက ေထာပနာျပဳတယ္။
“ေသလုိက္ပါလား”တဲ့။ပတ္၀န္းက်င္က စိမ္းစိမ္းစုိစုိတာ ျမင္ရတာ လယ္ယာနဲ႕တူတာဆုိလုိ႕ ဘယ္ဟာမွ လက္ညိဳးထုိးျပလုိ႕ကုိမရဘူး။ အမို႕အေမာက္နဲ႕ေတာင္ေတြမ်ားေနေပမယ့္လည္း ပင္ပ်ိဳ ပင္အုိဆုိတာ အျမစ္ကပါလန္ကုန္ၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ေျပာတာ သီခ်င္းနဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္ သဟဇတမျဖစ္ဘူးလုိ႕။ကုိယ္ကလည္း မဆုိေတာ့ဘူးဆုိၿပီး စာသားတစ္ေၾကာင္းရြတ္မိေသးတယ္။
“စုံၿမိဳင္ေျခ ဂႏုိင္ေျမလမ္း အေထြအေထြ ဆန္းျပားၾကြယ္”ဆုိတာနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ ၀ုိင္းေျပာတ.ယ္။
“ေတာ္ပါေတာ့”တဲ့။
ေကာင္းေလစြ။ အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာ မ်က္စိကစားရင္း ရင္တြင္းကလီဇာ ျပဳတ္ထြက္ သြားမွာစိုးရိမ္ ေနရေသးတယ္။ ေမာင္းၿပီ ။ ဂ်ိမ္းစဘြန္းေတာ့ ၾကမ္းၿပီ ။ ေလတိုးသံေတြ ရႊီးရီႊးနဲ ့ ကိုယ္တို ့လဲ  ဟီး….ဟီး…..ေပါ့ ။ေကြ ့လိုက္ေကာက္လိုက္ ၊တက္လိုက္ရတာလဲ ျပင္ဦးလြင္ ေျမြလိမ္ေျမြေကာက္ လမ္းကမွေတာ္ပါဦးမယ္ ။ ဆင္းလိုက္တက္လိုက္နဲ  ့ ကိုယ္ေတြ လဲ ဆယ့္ႏွစ္ပဲြ ေစ်းမွာ ခ်ားရဟတ္ပဲ စီးရသလိုလို . ရိုလာကိုစတာပဲ စီးရသလိုလို ။ ရင္တုန္ပန္းတုန္ ၊ တုန္စရာရွိေတာ့ အကုန္တုန္ကုန္ေရာ ။ ကိုေလမင္းသား က ကိုယ္တို ့ရဲ ့မ်က္ႏွာ ကို ခ်စ္စႏိုးနဲ ့မက်ီစယ္ဘူး ။ မယ္နာဂစ္အမွီျပဳၿပီး ၀င္လက္သရမ္းလုိက္တာ မ်က္ႏွာမ်ားၾကမ္းရွကုန္လုိ႔ အေဆာင္ေရာက္ရင္ ကိုယ့္မ်က္ႏွာကုိ ဘရပ္(ရွ္)လုပ္ အ၀တ္ေလွ်ာ္မယ္လုိ႔ ေတြးရတဲ့အထိပဲ။ ကုိေႏြမင္းသားကေတာ့ အပူရွိန္ကုိ ဒီဂရီျမင့္ၿပီး ကိုယ္တုိ႔ကုိ ေလာင္ၿမိဳက္ေစတယ္။ ကုိဖုန္ဆုိတာမ်ား အျမင္ကပ္ခ်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ကုိယ္တုိ႔အဆုတ္ကုိ ဗုံးက်ဲခ်င္ေနတယ္။ မုိင္နာပါ အစ္ကုိတုိ႔ရယ္။
လာစမ္း။
ထိစမ္း။
ပူစမ္း။
 မြန္စမ္း။
“မိုးညွင္းၿမိဳ.နယ္မွႀိကဳိဆုိပါ၏” ဆုိပါလား။ဒါဆုိေရာက္ေတာ့မွာေပါ့။ ေရာက္ခ်င္ျမင္ခ်င္ေဇာနဲ႕ စိတ္ဓါတ္ေတြ တက္ၾကြေနခုိက္မွာ အသည္းခုိက္လုလု ေဆာင့္ခ်က္က ျပင္းလွခ်ည္ေသးရဲ႕။  
“ေအာင္မေလး ျမတ္စြာ”ဆုိၿပီးေတာ့ “ဘုရား”လုိ႕ေတာင္ဆုံးေအာင္မေအာ္ႏိုင္တဲ့ဘ၀အျဖစ္ကုိေရာက္ေရာပဲ။ေလသံ ဟူး ဟူး ဟီး ဟီး ရႊီးတဲ့ၾကားမွာ ပရမ္းပတာ ကိုယ္တို. သူငယ္ခ်င္းတစ္ခု ရဲ.ေအာ္သံကို ကားေခါင္းထဲက ဂ်ိမ္းစဘြန္းႀကီး မၾကားႏုိင္ဘူးထင္ပါရဲ.။ ႏြားလွည္းကို အင္ဂ်င္ တပ္ၿပီးေမာင္း သလိုခဲခလုတ္ကို ေက်ာ္ဟယ္ ခြရယ္နဲ.ေလအလၽွ်င္မွာ ေျမျပင္ကို ေရထင္ၿပီး စပီဘုတ္ေမာင္းေနသလားလို.ေတာင္ ထင္ရတဲ့အထိ ။
(၃)
ဖိုးေနတစ္ေယာက္က မ်က္နွာႀကီး အီးမွန္သလိုပံုစံနဲ.ရွံဳ႕မဲ့ၿပီး
“ ေမတို.ေဖတုိ႕ရယ္ သားမွားပါေပါ့”လုိ႕ေျပာတယ္။တစ္ေတာင္ေက်ာ္တုိင္းေရွ႕ကုိေမွ်ာ္ၾကည့္ လည္ပင္းေညာင္ေရအုိး ျဖစ္ရတဲ့အထိ ဘ၀ကဆုိးေနတယ္။ ေျမျပန္႕ေလးျဖစ္သြားလုိက္ရင္ပဲ အင္းေတာ္ႀကီးနဲ႕ နီးလာသေယာင္ေယာင္။ ေမွ်ာ္ေတာ္ေယာင္ဘ၀ကုိလြတ္ခ်င္တဲ့ ကုိယ္တုိ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကားေပၚမွာ လုံးပါးပါးရင္း ပရုပ္လုံးျဖစ္ခါနီးၿပီ။
ေရဆာေျပ ဘီယာလည္း မပါလာေလေတာ့ ေျခာက္လုလု အာေခါင္မွာ  ကႏၱရျဖစ္ထြန္းလုိ႕ ေနပူက ရွစ္ဆကဲျပန္တယ္။ လွမ်ိဳးထြန္းရဲ႕ မ်က္ႏွာ မအီမသာျဖစ္ပုံက ၿမီးေညာင့္ရုိး က်ိဳးတဲ့ဟန္ေပါက္ေနပါေရာ။ အကၽြႏု္ပ္ ေသာ္ဇင္ကေတာ့ ေျပာစရာ စကား လွ်ာဖ်ားက မထြက္ေတာ့ ေရအဆာ တံေထြးကုိ အခါခါ မ်ိဳခ် လည္ေခ်ာင္းေတြ ရွတတျဖစ္ေနတယ္။ တစ္ရွဴးတစ္စ ႏွာေခါင္း၀ စုိ႕မိလုိ႕ မရွဴႏုိင္မကယ္ႏုိင္ျဖစ္ေနတဲ့ တင္ႀကီးက Rappingလည္းမရြတ္ႏုိင္ေတာ့။
ကားေခါင္းခန္းက အစ္မေတာ္တစ္ေယာက္ အန္ဖုိ႕ ကားရပ္တယ္။ ရုတ္တရက္ ကားေပၚက ေမ်ာက္တစ္ေကာင္ ခုန္ဆင္းေျပးသြားတဲ့အတုိင္း လွမ်ိဳးထြန္း ခုန္ဆင္းတယ္။ ကုိုယ္တုိ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေရႊျပြန္၀က ေရသြန္ဖုိ႕ ေရတံခါးႀကီးဖြင့္ရေတာ့မွာမုိ႕ ေအာက္ကုိခဏဆင္းၾကရတာေပါ့။ ေတာလမ္းတစ္ေနရာဆုိေတာ့ ဟုိၾကည့္ သည္ၾကည့္ သူခုိးၾကည့္ၾကည့္ေနစရာမလုိပဲ ေရလႊတ္ဖုိ႕ ေရႊခ်ံဳနန္းကုိ ၀င္လုိက္ရင္ပဲ လား…..လား ခ်ံဳထဲမွာ အသည္းပုံဖင္ေထာင္ထားသလုိ ဗြီ(V)ရွိတ္နဲ႕ ငုတ္တုတ္။ ဘယ္လုိလုပ္ရပါ့။ ေရွ႕တုိး ေနာက္ဆုတ္ ခက္ေနတဲ့ ေျခလွမ္းေတြကုိ ေဘးဘယ္ညာ ဘယ္ကုိ လွမ္းရမွန္းမသိေတာ့ဘူး။
“ယိုသူမရွက္ ျမင္သူရွက္”ဆုိတဲ့ ဆုိရုိးစကားကုိ Coverလုပ္ဖုိ႕လားေတာ့မသိ။ ငုတ္တုတ္ ကုိယ္ေတာ္လုပ္ထားပုံက ပုဆိုးေခါင္းျခံဳ မ်က္ႏွာေတာ္ကုိ ငပုတ္ဖမ္းထားေသးတယ္။ “ဖင္သာေပၚေစ မ်က္ႏွာေတာ္မေပးေစ”နဲ႕ဆုိတဲ့အခ်ိဳး။ အဘယ္သူပါလိမ့္လုိ႕ စူးစမ္းၾကည့္လုိက္ေတာ့ အနားမွာ ေရတံခြန္ႀကီးအလား ေရသြန္ေနတဲ့ တင္ႀကီးကေျပာတယ္။ လွမ်ိဳးထြန္းတဲ့။ မွတ္ဟ။ မျပံဳးပဲလည္းမေနႏုိင္။ ၀ါးလုံးကြဲလည္း မရယ္ႏုိင္တဲ့အျဖစ္က ကုိယ့္လူ လူမိမွာ စုိးလုိ႕ ေရငုံႏုတ္ပိတ္ ေနေနရသလုိမ်ိဳးေပါ့။ ေရရွား၊ စကၠဴရွားတဲ့ အေျခအေနမွာ ကုိယ္ေတာ့္ ကိစၥ ဘယ္လုိရွင္းလာသလဲေတာ့ မေတြးတတ္ေတာ့ဘူး။ အားလုံး က်န္းမာေရးကုိ ကန္႕လန္႕ကာခ်ၿပီးေတာ့ နာဆာ အာကာသ သိပၸံယာဥ္ စခန္းက ဒုံးပ်ံႀကီး မုိးေထာင္လႊတ္သလို “၀ူး”ခနဲ စီးေတာ္ယာဥ္က ထြက္တယ္။
မ်ားမၾကာမွီမွာ “ေညာင္ပင္”ဆုိတဲ့ရြာကေလးကုိ ၀င္ေတာ့ အင္းေရ စပ္စပ္ကုိ ျမင္လုိက္ရတယ္။ ေရစပ္ကုိ ျမင္ေတာ့မွ “ေဟး”ခနဲ ၿပိဳင္ေအာ္ၿပီး ေပ်ာ္ၾကရတယ္။ က်ယ္လုိက္တဲ့ ေရျပင္ႀကီး။ ဒါဆိုေရာက္ၿပီလား မေမးနဲ႕။ ရြာေတြကုိ ထပ္ျဖတ္ၿပီး သြားရေသးတယ္။
“အင္းေတာ္ႀကီး သမုိင္း၀င္ မုဆုိးမေျခရာႏွင့္ သရုပ္ေဖာ္ပုံျပခန္း-လြဲမြန္”ဆုိတဲ့ ဆုိင္းဘုတ္ကိုေတြ႕ေတာ့ ကားခဏရပ္တယ္။ မုဆုိးမ ေျခရာကုိၾကည့္ဖုိ႕ ကုိ္ယ္ေတြလည္း ဆင္းတာေပါ့။ မုဆိုးမေျခရာနဲ႕ ကၽြဲေျခရာကုိ ဓါတ္ပုံပါရုိက္ယူလုိက္တယ္။ တေအာင့္ေလာက္ၾကာေတာ့ ဆက္ထြက္ခဲ့တာေပါ့။
အင္းေတာ္ႀကီးကုိေရာက္ခါနီးေလ စိတ္လွဳပ္ရွားေလေလျဖစ္ေနတာက အးလုံးပဲ။ မၾကာမတင္ေလးမွာပဲ-
“ အင္းေတာ္ႀကီး ေရႊမဥၨဴေစတီေတာ္ ေရလယ္ဘုရား၊ မိုးညွင္းၿမိဳ႕နယ္”ဆုိတဲ့ မုခ္ဦးကုိေတြ႕လိုက္ရတယ္။ကုိယ္ေတြလည္းမေနႏုိင္ေတာ့ဘူး။
(၄)
မတ္တပ္ရပ္ၿပီး ေလညွင္းရွဴရင္း ဘုရားကုိေရာက္တယ္ ။  ဘုရားမွာ အမွတ္တရ ဓါတ္ပုံရုိက္လုိက္ၾကပုံမ်ားေတာ့ ကင္မရာသံ တဖ်တ္ဖ်တ္နဲ႕ မသိရင္ အကယ္ဒမီ ေပးပြဲေရာက္ေနသလိုလုိ။ အထက္လူႀကီးကေျပာတယ္။
“ဘုရားေရာ ဖူးၿပီးၾကၿပီလား”
“ဘုရားဖူးမွာလား ဓါတ္ပုံရုိက္မွာလား”လုိ႕ ေမးယူရတဲ့အထိ။ ဂုိက္ေပးၾကမ္းေနလုိက္ပုံမ်ားေတာ့ ျမန္မာျပည္က ရုပ္ရွင္မင္းသားေတြမေျပာနဲ႕ ေဟာလီး၀ုဒ္က မင္းသားေတြ ေတာင္ မွီႏုိင္မယ္ မထင္ဘူး။
ဘုရား ပရ၀ဏ္အတြင္းရွိရွိသမွ် ေနရာေတြမွာ အမွတ္တရဆုိတဲ့ စကားကုိ တသြင္သြင္သုံးၿပီး ကင္မရာကုိ လက္ကမခ်မိၾကဘူး။ ဘယ္ပို႕စ္က ဘယ္လုိလွတယ္။ဘယ္လုိက မုိက္တယ္နဲ႕ ခႏၶာတစ္ခုလုံး ဟုိလွည့္ ဒီလွည့္နဲ႕ ေနပူႀကီးထဲ လသာေနသလို ေအးေအးလူလူ ဓါတ္ပုံရုိက္ေနလုိက္ၾကတာမ်ား ၀က္၀က္ကုိကြဲ။
“ေရႊမဥၨဴေရလယ္ဘုရား”ဆုိတာ ကခ်င္ျပည္နယ္ရဲ႕ အထင္ကရ တန္ခုိးႀကီးဘုရားတစ္ဆူဆုိေတာ့ ေရာက္တုန္း ေရာက္ခုိက္ဆုိတဲ့ သေဘာနဲ႕ ကင္မရာအလုံး အားကုန္ရင္ကုန္ပါေစ ရုိက္လုိက္စမ္းဟဲ့ေပါ့။ တင္ႀကီးတုိ႕မ်ား ေျမာက္ေပးရင္ အဟြာတက္ေအာင္ ကမလားလုိ႕ ထင္ရေလာက္ေအာင္ ထုိင္ရက္တစ္ပုံ ထရပ္တမ်ိဳးနဲ႕ ဟန္ေပးေနတယ္။  အလန္းစားFashion ဆုိၿပီး အပီၾကြားတဲ့ ဖုိးေနက အရပ္ႀကီးကလန္ကလားနဲ႕ သူ႕ကုိယ္သူ ကုိးရီးယားမင္းသားပါတဲ့။ ေရစႀကိဳ ႏြားအုိ လွမ်ိဳးထြန္းကလည္း  ရြာက ေကာင္မေလးကုိ “ငါ ဒီလုိ လန္းသဟဲ့”လုိ႕ ပုံေတာ္ျပ အဟုန္ၾကြေအာင္လုပ္မလုိ႕ ကင္မရာကုိ အလြတ္မေပးခ်င္ဘူး။ ကေလးအုိ အဖုိးအိုလုိလုိ မ်ိဳးေဇာ္ေအာင္က ခါးကုန္းခ်ိနဲ႕ ဒူလာ၀မ္းသြားတဲ့ ရုပ္ကုိ ေငြေဆာင္က ေကာင္မေလး ၾကြက္ေျခာက္ဖုိ႕ ေပးခ်င္ေသးတယ္ဆုိပဲ။ အားလုံးရုိက္ၿပီး သကာလ ေသာ္ဇင္ အကၽြႏု္ပ္ ဟန္ျပလွဳပ္ရင္ပဲ ရင္ျပင္ေတာ္ေပၚက အပ်ိဳ ရွိရွိသမွ်စုိလုိ႕ အုန္းႀကြက္ႀကြက္ဆူ ၀ုိင္းေတာ္မူတယ္။ “ေခ်ာလိုက္ ခန္႕လုိက္တာဟယ္”တဲ့။
ေရႊမဥၨဴဘုရားမွာ ႏွစ္ႏွစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ လွည့္ပတ္ ဓါတ္ပုံရုိက္ရင္း ကုိယ္တုိ႕ေတြ ျပန္ခဲ့ၾကတယ္။ အျပန္ခရီး မဟန္ပုံမ်ားေတာ့ စားသမွ်အစုံစုံ အစာေျခရန္မလုိ သူ႕အလုိလုိ ၿပိဳကုန္ေရာ။ အျပန္ခရီးမွာ ဂ်ိမ္းစ္ဘြန္းတုိ႕ ေမာင္းပုံမ်ား ေအာခ်ေလာက္ပါရဲ႕။ ကား တစ္ခ်က္ေဆာင့္ရင္ လူက ေလေပၚ တစ္ေပေလာက္ျမင့္ေရာ။ ညေနကလည္း တျဖည္းျဖည္း ေမွာင္လာေတာ့ လ..ကေလးက ေခါင္းျပဴထြက္လာတ.္။ ေကာင္းကင္ကုိေမာ့ၾကည့္ၿပီး ကုိယ္တုိ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဟုိသီခ်င္းေလကုိဆုိတယ္…။
“ဆုိပါေလ လူအမ်ား ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစာၦမိ၊  ဓမၼံ သရဏံ ဂစာၦမိ၊ သံဃံ သရဏံ ဂစာၦမိ”တဲ့။
အကၽြႏု္ပ္ ေသာ္ဇင္က “အင္း ေရွ႕က ဂ်ိမ္းစ္ဘြန္းတစ္ေယာက္ ကားကုိ ဒုံးပ်ံထင္ၿပီး ျမင္ေနရတဲ့ ကားဆီကုိမ်ား သြားေနေရာ့သလား”လုိ႕ ထင္မိတယ္။ အဟုတ္။ ေျပာရရင္ ေတာင္ေပၚသားပါ။ က်ိမ္ဆုိရဲပါရဲ႕။ ေတာင္ေပၚ အေကြ႕အ၀ွက္ ခရီးေတြ အလီလီ သြားဖူးေပမယ့္ ဒီလုိ ၾကမ္းရမ္းေမာင္းႏွင္ပုံမ်ိဳး တစ္ခါမွ မစီးဖူးဘူး။ ဘုရားစူး။
ကားက ေဆာင့္လုိက္ တင္ပါးက ေအာင့္လုိက္နဲ႕ ၾကာရင္ ကြမ္းသီးလုံးေလာက္ အဖုအပိန္႕ေတြထြက္လာမွာ စုိးရေသးတယ္။ လ..ကေလးသာသာမွာ ဒုံးပ်ံႏွစ္စင္ဒ ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆက္ အျမန္ႏွဳန္းျမင့္ေနတယ္။ ဟုိဖက္ ယိမ္းထုိး၊ ဒီဖက္ ယိမ္းထုိးနဲ႕ လူေတြလည္း ေျခကကုိင္ၿပီး ကုိင္ေပါက္၊ ကုိင္ရုိက္ထားသလုိ နာက်င္လုိ႕။
သံေပါင္တန္းကုိ ကုိင္ရတဲ့ လက္ခမွ်ာမွာလည္း အံေသၿပီး မလွဳပ္ရွားႏုိင္။ ဘုရားစာဆိုတာ ဘယ္ႏွစ္ေခါက္ ဘယ္ႏွစ္လီ ရြတ္မိမွန္းမသိေတာ့။
(၅)
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ “ျဗဳန္း”ဆုိတဲ့အသံႀကီးကုိ ၾကားလိုက္ရရင္ပဲ စီခနဲ အသံေတြက-
“ေသပါၿပီ..ဗ်”
“က်ိဳးပါၿပီ”
“ေအာင္မေလး..ဗ်”
“ေအာင္မေလး ျမတ္စြာ……”
“ဘုရား ဘုရား မ….ပါ”
ေသာ္ဇင္(လြိဳင္ေကာ္)
Date-20-April-2011
Time-12;30 Pm















                                         
မွတ္ခ်က္။………………………………။
အင္းေတာ္ႀကီး ေရႊမဥၨဴေရလယ္ဘုရားသုိ႕ ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႕တြင္ သြားေရာက္လည္ပတ္ခဲ့သည္မ်ားကုိ အမွတ္တရ ေရးဖြဲ႕ပါသည္။ အကၽြႏု္ပ္၏ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလုံးကုိ ေက်းဇူးတင္လွ်က္-----
ေသာ္ဇင္(လိြဳင္ေကာ္)
















ပန္းေကာင္း အညႊန္႕မခ်ိဳးမိေစလုိ



သမရုိးက် ျဖစ္တည္ေနၾကတဲ့ လူမူဆက္ဆံေရးေတြထဲမွာ သမရုိးမက်တဲ့ ျဖစ္တည္မူေလးေတြရွိေနၾကပါတယ္။ လူမူဆက္ဆံေရးထက္ ၀မ္းေရးျဖစ္တည္မူက အေရးႀကီးေလေတာ့လည္း လူ႕အသုိင္းအ၀ုိင္းထဲကုိ ကုိယ္က ဘာအလုပ္လုပ္ပါတယ္လုိ မေျပာရဲ႕တဲ့ သူေတြြကုိလည္း ေတြ႕ဖူးျမင္ဖူးပါတယ္.။ တစ္ခ်ိဳ႕က ၀ါသနာပါလုိ႕ လုပ္ၾကေပမယ့္လုိ႕ တစ္ခ်ိဳ႕က ဘ၀ေပးကံအေၾကာင္းမလွေလေတာ့ အကုသုိလ္ကံၾကမၼာဆုိးက အၿငိဳးနဲ႕ေပြသည္လုိ႕ပဲေျပာရမလား မသိေတာ့ပါဘူး။ သည္အလုပ္ရဲ႕ေနာက္ကြယ္က အက်ိဳးသက္ေရာက္မူကေတာ့ နည္းနည္းမဟုတ္ အမ်ားႀကီးကုိေၾကာက္စရာေကာင္းပါတယ္။
ပတ္၀န္းက်င္အသုိင္းအ၀ုိင္းရဲ႕ ျပစ္တင္ခ်ံဳ႕ခ်မႈ၊ လူတကာက ေမ့ေငါ့ဆက္ဆံမႈ၊ အထင္ေသး ကဲ့ရဲ႕စြာ ဆက္ဆံခံရမႈမ်ားကုိ ခံစားရဦးမွာပါ။ ဒါေပမယ့္လည္း မတူညီၾကတဲ့ ဘ၀ေတြထဲက မတူညီၾကတဲ့ ဘ၀ေနထုိင္မႈပုံစံေတြလုိ႕ပဲ ေျဖေတြးစရာရယ္ပါ။ မိန္းကေလးအမ်ားစု ဘ၀ပ်က္ေနၾကရတယ္ဆုိတာဟာလည္း ဆင္ျခင္တုန္တရားနည္းတာေတြလည္း ပါႏုိင္ပါတယ္။ ကုိယ့္ကုိ ဖ်ားေယာင္းေသြးေဆာင္ေနမွန္းလည္းမသိ၊ မလိမ့္တစ္ပတ္လုပ္ေနမွန္းလည္း မရိပ္မိ အူလည္လည္ အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏုိင္လြန္းတာ၊ ယုံၾကည္မႈျမန္လြန္းတာ ေတြက မဟာအမွားႀကီးေတြလုိ႕ထင္ျမင္မိပါတယ္။ သည္ဘ၀ကုိေရာက္မွေတာ့ မထူးေတာ့ပါဘူးဆုိၿပီး မထူးဇာတ္ခင္းေနၾကရတာေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါ။ အဆုိးဆုံးက တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသူေတြလည္းပါရွိေနတာပါပဲ။ အိမ္က ေက်ာင္းစရိတ္အခ်ိန္မွီမပုိ႕ႏုိင္လုိ႕၊ အိမ္ျပန္လမ္းစရိတ္မရွိလုိ႕ တစ္ညတာေလးလုပ္တာ လူမသိတန္ေကာင္းပါဘူးဆုိၿပီးစရာကေန လြယ္လြယ္ေငြရ လြယ္လြယ္ေငြေနာက္လုိက္မိတဲ့ မိန္းကေလးေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ားေနမလဲ ေတြးႀကည့္ၾကပါ။
လွတာမက္ရင္ ညစာခက္တယ္ဆုိတဲ့ သီခ်င္းစာသားေလးလုိပဲ တစ္ခ်ိဳ႕က အလွအပကုိ သူတုိ႕ဘ၀ထက္ကုိးကြယ္တတ္ၾကျပန္ပါတယ္။အမ်ားတကာထက္လွခ်င္တယ္ဆုိတဲ့မိန္းကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ အလွေနာက္လုိက္ရင္ ကုိယ့္ဘ၀မလွေတာ့တာ သတိပဲ မမူမိေလေရာ့သလား။ေမွာ္ေဒသတစ္ခ်ိဳ႕ေတြ႕မွာ ေတြ႕ေနရတာကေတာ့ ဇိမ္ခန္း ေတြပါ။ အဲဒီမွာ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြ၊ တုိင္းရင္းသား အမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြ ဘ၀ေတြလွလွႀကီးပ်က္လုိ႕ ညဘက္ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ေနၾကတာ သူတုိ႕ မိဘ၊ အစ္ကုိ၊ ေမာင္ဘြားေတြမသိၾကတာလား။ ကုိယ့္သားသမီးဘယ္လုိပုံစံမ်ိဳးနဲ႕ စီးပြားရွာေနသလဲလုိ႕ လိုက္မၾကည့္မိတာလား..တကယ္မေတြးရဲ႕စရာပါ။တစ္ခ်ိဳ႕ကဆုိပါတယ္..
အိမ္ကုိေတာ့ ရန္ကုန္မွာအလုပ္လုပ္တာလုိ႕ေျပာထားတာ အလွကုန္ေရာင္းတာလုိ႕ေျပာထားတယ္..ေငြလည္းခဏခဏပုိ႕ေတာ့ သူတုိ႕လည္း ေမးေမးျမန္းျမန္း သိပ္မရွိၾကပါဘူး တဲ့။ ကုိယ့္သမီးတစ္ေယာက္က ေငြမွန္မွန္ပုိ႕ႏုိင္တာနဲ႕ပဲ ယုံၾကည္စိတ္ခ်စြာနဲ႕ ဘာလုပ္လုိ႕ ဘာကုိင္မွန္း မေမးမျမန္း မစူးမစမ္းၾကေတာ့ဘူးတဲ့လား။ ခႏၶာကုိယ္ရင္းၿပီး စီးပြားရွာတယ္ဆုိတာ ၾကားေကာင္းတဲ့အရာမွ မဟုတ္တာ။ ေရာင္းသူရွိမွ ၀ယ္သူရွိတာဆုိတဲ့အတုိင္း ေယာက်ာ္းဆုိတာေတြကလည္း ဆိတ္္ကြယ္ရာအေမွာင္မုိက္မွာ ပုိၿပီးေပ်ာ္တတ္တဲ့အမ်ိဳးမုိ႕ အသားစားက်ားရယ္လုိ႕ တစ္ဘက္သတ္စကားဆုိၾကတာဟာလည္း  တစ္ဆိတ္ေတာ့လြန္လြန္းျပန္ပါတယ္။ တစ္လ တစ္လကုန္ရင္ က်ီးလန္႕စာ စားေနရသူေတြလုိ႕ Medical Check Upလုပ္လုိ႕အေျဖထြက္လာမွာကုိ  ေၾကာက္လန္႕ေနရတဲ့ မိန္းကေလးေတြကေရာ ေနာင္တရၿပီး ဘ၀ကုိ ျပန္အဖက္ဆယ္ဖုိ႕ မႀကိဳးစားၾက။ ခ်ီးတြင္းထဲမွာေပ်ာ္တဲ့ေလာက္ေကာင္လုိ သည္ဘ၀ေတာ့ သည္မွ်လုိ႕ စိတ္မွာေတြးထားေလေရာ့သလားလုိ႕ ေမးစရာရွိျပန္ပါတယ္။တစ္ခါကေတာ့ ေမးၾကည့္ဖူးပါတယ္။ သည္လုိလုပ္လုိ႕ HIV,AIDSေရာဂါရလာရင္ဘယ္လုိလုပ္မလဲ?လုိ႕ေမးတဲ့အခါမွာေတာ့
ရလာရင္လည္း ကံအတုိင္းေပါ့..လစဥ္ေသြးစစ္တယ္ဆုိတာကလည္း ဒီေရာဂါရွိမရွိသိခ်င္လုိ႕ေလ တစ္ေန႕ဒီေရာဂါရႏုိင္တယ္ဆုိတာ သိသိဘကီးနဲ႕လုပ္ရတာပါ တတ္ႏုိင္ဘူးေလ တစ္ျခားအလုပ္လည္းမလုပ္တတ္ဘူးဆုိေတာ့ ဒီလုိပဲ စခန္းသြားရေတာ့မွာေပါ့လုိ႕ ေျဖတဲ့သူရွိသလုိ၊ က်မကေတာ့ ဒီေရာဂါမရေအာင္ အတတ္ႏုိင္ဆုံးကာကြယ္တာပါပဲ ဒီၾကားထဲ မလြဲမေရွာင္သာရလာရင္ေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး က်မဆီလာတဲ့ ဧည့္သည္ကုိေတာ့ ကြန္ဒုံးစြပ္ၿပီမွ ဆက္ဆံဖုိ႕လက္ခံပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ဧည့္သည္တုိင္းက ကြန္ဒုံးမသုံးခ်င္ၾကဘူးေလ ဧည့္သည္အႀကိဳက္ဆက္ဆံဖူးတာလည္းရွိတာမုိ႕ ဒီေရာဂါအတြက္ စိတ္ဖိစီးမႈသိပ္မရွိပါဘူးလုိ႕ ေျဖတဲ့သူလည္းရွိပါတယ္။
ျပည့္တန္ဆာလုပ္တဲ့ မိန္းကေလးေတြအေနနဲ႕ကလည္း ဧည့္သည္ေယာက်ာ္းအေဖာ္ရဲ႕ အႀကိဳက္ကုိလုိက္ေနၾကရတာကလည္း မိမိရဲ႕ဆက္ဆံေဖာ္ေလွ်ာ့သြားမွာစုိးတယ္လုိ႕ဆုိၾကျပန္ပါတယ္။တစ္ခ်ိဳ႕မိန္းကေလးေတြက လိင္ဆက္ဆံမႈအေပၚ တီးမိေခါက္မိရွိၾကသလုိ၊ တစ္ခ်ိဳ႕မိန္းကေလးကေတာ့ ဘာမွမသိတဲ့ အရုိးခံေလးေတြျဖစ္ေနၾကတာပါ။ ဆက္ဆံေဖာ္က အေနာက္တုိင္း ညစ္ညမ္းကားေတြၾကည့္ၿပီး သမရုိးမက်တဲ့ လိင္ဆက္ဆံမႈကုိ လက္ေတြ႕စမ္းတပ္ခ်င္သူျဖစ္ေနရင္ေတာ့ အႏၱရယ္ဆုိတာ လက္တစ္ကမ္းမွာ မဟုတ္လား။ လိင္ဆက္ဆံမႈဆုိတာကုိ သဘာ၀ကေပးတဲ့ နည္းအတုိင္းမက်င့္သုံးပဲ လိင္လုပ္သမေလးေတြကုိ ပုိက္ဆံေပး အႏုိင္က်င့္ဆက္ဆံေနတာေတြလည္း ႀကံဳေတြ႕ရတယ္လုိ႕ ဆုိၾကပါေသးတယ္။
သူဇာဆုိတဲ့ေကာင္မေလးကဆုိလွ်င္
က်မတစ္ခါႀကံဳဖူးပါတယ္.သူက ဇာတ္ကားေတြၾကည့္ၿပီး လက္တည့္စမ္းခ်င္တာေလ..က်မကေတာ့ ပါးစပ္နဲ႕ဆက္ဆံရမွာ မုိ႕ ျငင္းလုိက္ပါတယ္ ဒါကုိ  ေခါင္းကုိ တုိင္လားေတာလားလုပ္ေနလုိ႕ ေျဖရွင္းလုိက္ရေသးတယ္ ခပ္ရုိင္းရုိင္းေျပာလုိက္မွ ထြက္သြားတာပါ…နင့္ညီမကုိ ဒီလုိလုပ္ခုိင္းပါလားလုိ႕ေလ တဲ့။
အေနာက္တုိင္း ညစ္ညမ္းကားေတြေနရာယူလာတာနဲ႕အမွ် လိင္ဆက္ဆံမႈမွာလည္း အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈက မကင္းပါဘူး။ မိန္းကေလးဆုိတာ ဗုိင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိၿပီး အရင္က မိဘမ်က္စိေအာက္က အေပ်ာက္မခံခဲ့ၾကတာျဖစ္ေပမယ့္လုိ႕ ယေန႕လုိ ေယာက်ာ္းေတြနဲ႕အၿပိဳင္ ရင္ေဘာင္တန္းႏုိင္ၿပီ ဆုိေသာ္ညားလည္း သတိမမူ ဂူမျမင္ျဖစ္ေနၾကတာေတြလည္းအမ်ားႀကီးပါ။အသြားမေတာ္တစ္လွမ္း အစားမေတာ္တစ္လုတ္ဆုိသလုိ….အသြားမေတာ္လုိ႕ တစ္လွမ္းမက တစ္ဘ၀လုံးစုံးစုံးျမဳပ္ခဲ့တာေတြလည္းၾကားမိၾကမွာပါ။
ခ်စ္သူကုိယုံမိလုိ႕ ဘ၀ကုိပုံအပ္ခဲ့တာေတြကလည္းရင္က်ိဳးစရာျဖစ္ရပ္ေတြျဖစ္ေန ပ်က္ေနခဲ့တာ မသိက်ိဳးကၽြန္ျပဳေနၾကတာလား။ယေန႕ေခတ္လုိ႕ လက္သြက္မွ အနားကပ္မယ္ဆုိတာမ်ိဳးကုိ မိန္းကေလးေတြမၾကားမိၾကတာလားေတာ့ ေသခ်ာစြာမသိပါဘူး။ အပ်ိဳစင္ဆုိတဲ့ျမန္မာမိန္းကေလးေတြ  ေစာင့္ထိန္းရမယ့္ ၀တၱရားေတြကုိ တီဗီြအစီအစဥ္ေတြမွာလည္း ပညာေပးေနတာပါပဲ။ မေတြ႕ၾကတာလား။ လုပ္နည္းကုိင္နည္းေပါလွတဲ့ေခတ္ႀကီးမွာ (မိန္းကေလးေတြ)ဘ၀ပ်က္ဖုိ႕ လြယ္လြန္းေနပါတယ္။ ငါတုိ႕က လည္တယ္ဆုိၿပီး မိန္းမလည္သိန္းၾကြယ္ေတြလည္း ဘယ္ဘူတာဆုိက္ေနသလဲဆုိတာ လည္လြန္းတဲ့ ဘီး ခ်ီးသင့္ဆုိသလုိ လူလည္ေကာင္ အထုတ္မျဖည္ရဲ႕တဲ့ ဘ၀ေရာက္ေနၾကရတာေတြလည္းရွိေနပါၿပီ။
ဘ၀တစ္ခုတည္ေဆာက္ရာမွာေတာ့ နာမည္ေကာင္းနဲ႕ေနသြားခ်င္လား?နာမည္ပ်က္နဲ႕ေနသြားခ်င္လား ဆုိတာကုိ ေတြးမိဖုိ႕လုိပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ မိဘအုပ္ထိန္းမႈလက္ေအာက္က ကင္းလြတ္ေနတဲ့ မိန္းကေလးမ်ားအဖုိ႕ကုိယ့္ဘ၀ကုိ ကုိယ္ဘယ္လုိကာကြယ္ရမလည္းဆုိတာ ေကာင္းေကာင္းေတြးေစခ်င္ပါတယ္။စည္းလြတ္ ေဘာင္လြတ္ ဆုိတာ ဘယ္ေနရာမွာမွ မရွိပါဘူး။ ဘယ္ေနရာမဆုိ သူ႕စည္း သူ႕ကမ္းနဲ႕ပါ။ မိန္းကေလးမ်ားလည္း စည္းကမ္းတစ္ခု ကုိယ့္ဘ၀အတြက္ေသေသခ်ာခ်ာ ခ်မွတ္ႏုိင္ခဲ့မယ္ဆုိရင္.လမ္းမွားေလွ်ာက္ဖုိ႕ ေတြးေတာင္ေတြးၾကည့္ရဲမွာ မဟုတ္ဘူးမလား?။ ပန္းေကာင္း အညြန္႕မခ်ိဳးမိဖုိ႕လုိတယ္ မဟုတ္လား?။
ေတြးမိသမွ်ကုိျပန္လည္မွ်ေ၀ခံစားျခင္းျဖစ္သည္။ အမွားအယြင္းရွိခဲ့ေသာ္ ခြင့္လြတ္ၾကပါရန္….။
UN:F [1.8.9_1076]

လက္ေလွ်ာ့လိုက္ပါတယ္ ကုိေရႊၾကြက္



ဘုရားေတာင္ရွိခုိးလုိ႕မွမၿပီးေသး ဘုရားစင္ေပၚမွာေတာ့ ကုိေရြၾကြက္က ဆြမ္းပန္းကန္ကုိ ေကာင္းေကာင္းႀကီး ပြဲေတာ္တည္ေနၿပီ။သည္ၾကြက္ေတြေၾကာင့္လည္း ဘုရားကုိ ဆြမ္းကပ္ရင္လည္း ျပစ္မထားရဲ။ သစ္သီးေတြတင္ရင္လည္း ျပစ္မထားရဲနဲ႕။ဘုရားစင္ေရွ႕မွာ ကင္းေစာင့္ခ်ထားရမလုိကုိျဖစ္ေနေတာ့တာ။ နာရီ၀က္မေျပာနဲ႕ (၁၅)မိနစ္ေလာက္ကုိေတာင္ ဘုရားဆြမ္းေတာ္က မခံေတာ့တာေတာ့ လြန္လြန္းၿပီလုိ႕ ထင္မိရၿပီ။ ကုိေရႊၾကြက္ေတြကေတာ့ျဖင့္ ဘုရားစင္ကုိ အေပၚေအာက္လူးလားေခါက္ျပန္လုပ္ေနပုံမ်ားကေတာ့ လူကုိ မခန္႕ေလးစားလုပ္ရာၾကေနၿပီေလ။ အကၤ်ီေတြကုိလည္း ေကာင္းတာေတြကုိမွ ေရြးကုိက္တတ္ျပန္ေသးတာပါ။ ၾကြက္ကုိ  အကၤ်ီကုိက္လို႕ဆုိၿပီ မဆဲမဆုိရဲ။ ဆဲဆုိရင္ ပုိကုိက္တတ္တယ္လုိ႕ ေျပာၾကတာကုိး။ ၾကြက္ေတြကုိ ေမြးထားတဲ့ ေၾကာင္ကုိလည္း ဖုတ္ေလတဲ့ ငါးပိ ရွိတယ္လုိ႕ေတာင္ ထင္ၾကတာ မဟုတ္ဘူး။ ေၾကာင္ႀကီးကလည္း သူ႕လက္ေပၚ၊ သူ႕အျမည္းေပၚ ဥဒဟုိျဖတ္ေလွ်ာက္ေနတဲ့ ၾကြက္ေတြကုိ ေဘးမဲ့ေပးထားေလသလားမသိ။ ေၾကာင္မပီသလုိက္ပုံမ်ားေျပာပါတယ္။
သည္ၾကြက္ေတြကုိ  ႏွိမ္နင္းဖုိ႕စဥ္းစားၾကည့္လုိက္ေတာ့ အေျဖရွာမရ။ အစာထဲ အဆိပ္ထည့္ေကၽြးဖုိ႕ရာၾကေတာ့ ေခြးေတြ ၊ေၾကာင္ေတြ စားမိလုိ႕ ေသမွာလည္းဆုိးရေသးတယ္။ ညင္ညင္သာသာေလး ၾကြက္ကုိ ႏွင္ထုတ္ဖုိ႕ရာၾကေတာ့ မလြယ္ေရးခ်မလြယ္။ တစ္ရက္နဲ႕တစ္ရက္ေနာက္က်ေနလုိ႕ကေတာ့ ဘုရားစင္ဟာ ၾကြက္ေတြရဲ႕ ဘူမိနက္သန္ ေနရာဘကီးျဖစ္ကိန္းဆုိက္ေနၿပီ။ ဘုရားပန္းေတြကုိ ကုိက္လုိက္ၾကတာမ်ား ေထာင္းလေမာင္းကုိထလုိ႕ပါ။ တစ္ရက္ တစ္ရက္ လွည္းက်င္းလုိက္ရတဲ့ ကုိေရႊၾကြက္ေတြရဲ႕ မစင္ေတြလည္း မနည္းမေႏွာ။မျဖစ္ေတာ့ဘူးဆုိၿပီ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကုိ အကူအညီေတာင္းၾကည့္လုိက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက ဒီလုိေျပာတယ္။
ဒါမ်ားလြယ္လြယ္ေလး ၾကြက္ျဖဴေမြးၾကည့္လုိက္ေပါ့လုိ႕ ေျပာလာပါေရာ။ ၾကြက္ျဖဴကုိဆုိ ၾကြက္မည္းေတြေၾကာက္တယ္ဆုိတာကုိ ေတာ့ ၾကားဖူးနား၀ရွိထားတယ္ေလ။ ခက္တာက ၾကြက္ျဖဴကုိ ဘယ္လုိရွာရမလဲဆုိတာကုိ စဥ္းစားမရျဖစ္ေနတာ။ သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ -
လြယ္လြယ္ေလး ဘာမွ ေခါင္းစားမေနနဲ႕ ငါ့ေကာင္ ငါတုိ႕အိမ္ေဘးက ေစ်းဆုိင္မွာ ရွိတယ္။ငါဖမ္းေခၚလာခဲ့မယ္လုိ႕ေျပာေတာ့ ၀မ္းသာလုိက္တာ မေျပာနဲ႕ေတာ့။ ဒီလုိနဲ႕ အိမ္ကုိၾကြက္ျဖဴေရာက္လာေတာ့ မင္းသားေလးကုိ ေကာင္းေကာင္းထားေကာင္းေကာင္းေကၽြးေလေတာ့တာေပါ့။ ယူလာတဲ့ ၾကြက္ျဖဴက အေကာင္ႀကီးမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ အိမ္ၾကြက္ေပါက္စေတြေလာက္ပဲရွိေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကုိေျပာမိေသးတယ္-
မင္းၾကြက္ကလည္းကြာ ငါ့အိမ္က ၾကြက္ေတြကုိ ႏုိင္ႏုိင္ပါ့မလားလုိ႕ေျပာေတာ့-
ေဟ့ေကာင္ ငါယူလာတာ ၾကြက္ျဖဴကြ နယ္နယ္ရရမွတ္လိုိ႕လို႕ေျပာတာပါပဲ။ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့မသိဘူး။ ေစာင့္ၾကည့္ရမွာပဲဆုိၿပီး ေစာင့္ၾကည့္လုိက္တာ။တစ္လေလာက္ကေတာ့ ၾကြက္မည္းေတြ နည္းနည္းေတာ့ ခ်ဲသြားတယ္။ အဲဒီအေတာအတြင္းေတာ့ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာနဲ႕ ဆြမ္းေတာ္ေလးကပ္လုိက္၊ သစ္သီဆြမ္းေလးလွဴလုိက္နဲ႕ ေကာင္းလုိက္သည္ျဖစ္ျခင္းေပါ့။ မၾကာပါဘူး ေနာက္တစ္လေလာက္ၾကာေတာ့ တစ္ရက္မွာ ၾကြက္ျဖဴနဲ႕ၾကြက္မည္း တူႏွစ္ကုိယ္တုိင္းျပည္ထူေထာင္ေနသလားေအာင္ ခုန္ေပါက္ေျပးေဆာ့ေနတာကုိ ျမင္ရေတာ့ ကုိယ့္မ်က္လုံးေတာင္ ကုိယ္မယုံခ်င္။ ေျပာေတာ့ ၾကြက္ျဖဴရွိရင္ ၾကြက္မည္းေျပးတယ္ဆုိေတာ့။ ခုေတာ့ ၾကြက္မည္းနဲ႕အတူတူေတာင္ေပ်ာ္ျမဴးေဆာ့လုိ႕ပါလာေပါ့။
အခုေတာ့ ျပန္ၿပီး အင္အားေတာင့္တင္းလာတဲ့ ၾကြက္မည္းအဖြဲ႕ဟာ ၾကြက္မ်ိဳးစု ေနာက္ထပ္တုိးေပးလုိက္သလုိ ၾကြက္ေတြေတာင္ပုိပုိမ်ားလာတယ္လုိ႕ထင္ရတယ္။ ၾကြက္ေသးေသးေတြက အိမ္ထုတ္တန္းေတြမွာ ၊လက္ယန္းေတြမွာ ေျပးေျပးေဆာ့ေဆာ့။အထူးသျဖင့္ေတာ့ ဘုရားစင္ေပၚမွာ အေနမ်ားတဲ့ၾကြက္ေတြဟာ ၾကည့္ရတာ ဘုရင္တစ္ဆူလုိ ေနရာက်က် တပ္စြဲ မင္းလုပ္ေနတာနဲ႕တူေနေတာ့တယ္။
သည္ေတာ့ ၾကြက္ႏွိမ္းနင္းဖုိ႕ ေနာက္တစ္နည္းရွာရေတာ့တာေပါ့။အရင္က (၁၅)မိနစ္ေလာက္ဆြမ္းကပ္ခ်ိန္ရေပမယ့္လုိ႕ ခုေတာ့ (၁၀)မိနစ္ေတာင္ မခံေတာ့။ ဆြမ္းကပ္ရင္ ကုသုိလ္မရပါပဲ အကုသုိလ္ေတြခ်ည္းပဲရေနေတာ့ ၾကြက္ဆုိရင္ အသံကုိမၾကားခ်င္ေတာ့တာပါ။ဘယ့္ႏွယ္ ဘုရားကုိ ဆြမ္းကပ္ပါတယ္ဆုိမွ သူတုိ႕ေတြကို မနက္စာလာေကၽြးတယ္ထင္ၿပီး အသားကုန္ေဆာ္ေနၾကတယ္။ တရိစာၦန္ဆုိတဲ့အတုိင္း စဥ္းစားဆင္ျခင္ဥာဏ္ကုိ မရွိၾကဘူး။ စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္ေပါက္နဲ႕ လုပ္မိလုပ္ရာ လုပ္မိလုိ႕ကေတာ့ ပါဏာတိပါတတာကံေတာ့ က်ဴးလြန္မိေတာ့မယ္။ ေ၀ရမဏီ သိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ လုပ္ထားတဲ့ ငါးပါးသီလထဲက တစ္ပါးေသာ ကံကုိ ဒင္းတုိ႕ေၾကာင့္ ေဖါက္ျဖတ္ရေတာ့မယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕အသက္ဆ ုိျခင္ေတာင္အလႊတ္ေပးတတ္တဲ့ သူက ျခင္ထက္အဆေပါင္း မ်ားစြာႀကီးတဲ့ၾကြက္ကုိ ဘယ္လုိသတ္ရမလဲ စဥ္းစားရတာ ေခါင္းကုိက္လုိ႕ ေဆးေသာက္ယူရတဲ့အထိပါ။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၾကြက္ေတြကုိ သတ္မယ္လို႕ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ထားမိလုိ႕ ၾကြက္ေတြရဲ႕ ဘူမိနက္သန္ ေနရာကုိ ရွာပုံေတာ္ဖြင့္မယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္လုိ႕ သူတုိ႕ေတြ ဘယ္ကေန ဘယ္ကုိသြားတယ္ဆုိတာ ၾကည့္လုိ႕မရႏုိင္ေတာ့ ဘုရားစင္နားကပဲ ေစာင့္ၾကည့္ တုတ္နဲ႕ရုိက္မယ္လုိ႕ ေစာင့္ေနရေတာ့တာေပါ့။ ကုိေရြၾကြက္ေတြမွာလည္း နတ္မ်က္စိ၊ နတ္နားေတြမ်ားရထားသလားမသိ အဲဒီေန႕ ၾကြက္ေတြ အလုပ္နားသလားလုိ႕ထင္ရေအာင္ တစ္ေကာင္တစ္ေလမွ ထြက္လာတာမျမင္ရဘူး။အခ်ိန္ေတြတာ ကုန္သြားတယ္ တစ္ေကာင္ တစ္ျမည္းမွ မျမင္ရ။ ေနာက္ရက္ေတြမွာလည္း ဆြမ္းေတာ္ကုိ ၀င္တြယ္မယ့္ေကာင္လည္း မေတြ႕ရ၊ ပန္းကုိကုိက္မယ့္ေကာင္ကုိလည္းမေတြ႕ရ၊ သစ္သီးကုိက္ေဖာက္မယ့္ေကာင္ကုိလည္း မေတြ႕ရ။ အင္း စိတ္ထဲကေတာ့ သည္ၾကြက္ေတြ ေသြးရုိးေသြးသာမွဟုတ္ရဲ႕လားလုိ႕ ေတြးမိတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ။ သူတုိ႕ကုိ သတ္မယ္လုိ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်လုိက္တာကုိ ၾကားသြားၾကလုိ႕မ်ားလား။ ဘုရားစင္ေပးကၾကြက္ေတြ ဘယ္ေရာက္သြားသလဲဆုိတဲ့ ပေဟဌိျဖစ္စရာပါ။
ဒါနဲ႕ၾကြက္ကုိ တစ္ေကာင္တစ္ျမည္းမွ မသတ္လုိက္ရပါပဲ နည္းနည္းရွင္းသြားေတာ့ စိတ္ခ်မ္းသာလုိက္တာ။ ဟုိတစ္ေကာင္စ သည္တစ္ေကာင္စေတြ႕ေနရေပမယ့္ အရင္ေလာက္မ်ားေတာ့ အေရးမဆုိက္မိေတာ့ဘူး။ သည္ေန႕ေတာ့ ဘုရားစင္ကုိ သန္႕ရွင္းေရးလုပ္မယ္လုိ႕ အေတြးေလးရေတာ့ ဘုရားပန္းအိုးေတြခ်၊ သေျပပန္းအိုိးေတြခ်၊ ပုံေတာ္ေတြ ဖုန္သုတ္ ေလေလးတခၽြန္ခၽြန္နဲ႕ စိတ္ပါလက္ပါ လုပ္ေနမိတယ္ေလ။ ဘုရားပြဲေတြခ် အသစ္တင္ လုပ္ေနရင္းမွ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ဆီကုိ မ်က္စိေရာက္သြားတယ္။ ဟုတ္သားပဲ   ဆင္းတုေတာ္ကုိ ေရသပၸါယ္ဦးမွပဲေပါ့။ တစ္လက္စတည္း ဘုရားပလႅင္ေတာ္ကုိလည္း ေအာက္ခ်ၿပီး ေရေဆးဦးမွလုိ႕ အေတြးထပ္ရျပန္ပါေရာ။
အေတာ့္အတင့္ ျပန္လည္ သန္႕ရွင္းစျပဳလာတဲ့ ဘုရားစင္ေပၚမွာ ပန္းအုိးေတြကုိ အရင္ျပန္တင္ရင္း ဆင္းတုေတာ္ကုိ အရင္ပင့္ယူလုိက္တယ္။ ေနာက္ ပလႅင္ေတာ္ကုိ ယူမယ္ဆုိၿပီးအမ…မွာေတာ့ မ်က္လုံးေတြ ျပာထြက္သြားသလားေအာက္ေမ့ရေအာင္ ေပ်ာက္လွပါၿပီဆုိတဲ့ကုိေရြၾကြက္မည္းေတြနဲ႕ ကုိေရႊၾကြက္ျဖဴေတြ ဗုံးက်င္းခုိေနသလားမွတ္ရေအာင္ အုပ္စုလုိက္ ေမြးျမဴေရးလုပ္ေနၾကပါေရာလား။ စိတ္ထဲက လာေရာ့ သိပ္ကုိ ဒုကၡေပးတဲ့ၾကြက္ေတြလုိ႕ တုတ္နဲ႕ထုသတ္မယ္အလုပ္မွာ စကၠဴစေတြ ပိတ္စေတြမၾကားက သူတုိ႕ရဲ႕ ရင္မွျဖစ္ေတာ့ သားသားမီးမီးေတြေၾကာင့္ လက္ေရာ တုတ္ေရာ ေလထဲမွာ တုန္႕ခနဲ႕ရပ္သြားခဲ့တာပါ။ ေၾသာ္ ငါက သူတုိ႕ေတြကုိသတ္လုိက္ရင္ေတာ့ သူတုိ႕ သားသားမီးမီးေတြ ဘယ္လိုအသတ္ရွင္မလဲလုိ႕ ေတြးလုိက္မိတဲ့ခဏမွာေတာ့….ပလႅင္ေတာ္ကုိ အသာခ်လုိ႕ ေရစုိ၀တ္နဲ႕ ဖုန္သုတ္ၿပီး ဆင္းတုေတာ္ကုိ ျပန္တင္က ဘုရားစင္ကုိ ေမာ္ၾကည့္ေနလုိက္မိေတာ့တာမွ    အၾကာႀကီးရယ္။
ေသာ္ဇင္(လြိဳင္ေကာ္)

UN:F [1.8.9_1076]

ခြေလှမ်းတွေအဲဒီမှာ ရပ်ပါ

စိုးထိတ်စရာလား။ ဟိုဝေးဝေးက အတိတ်မှာထားခဲ့သူကို ရုတ်တရက်တွေ့လိုက်တာနဲ့ နှင်းခဲတွေလို အေးစက်သွားတဲ့ဖူး အဖြစ်က ရယ်တော့ ရယ်ချင်စရာ အကောင်းသား။...